عوامل کليدي موفقيت مديريت قرارداد |
براي موفقيت مديريت قرارداد، لازم است به صورت Proactive با آن برخورد شود و نيز از برخي از ابزارهاي پايه اي مديريت پروژه استفاده به عمل آيد. عوامل کليدي موفقيت مديريت قرارداد عبارتند از:
- سازمان پروژه: نقش ها، چک ليست وظايف، اقلام قابل تحويل، گزارشهاي ارزيابي ريسک
- الگوهاي قرارداد و سطوح درگيري پيمانکاران جزء، مشاوران، فروشندگان و ...
- مراحل کار يا روش هاي مهندسي مجدد عملياتي: تجزيه و تحليل فرآيند، راهکارهاي برتر، مديريت ريسک، و ...
- انتخاب نرم افزار و تجزيه و تحليل کاستي ها: ماتريسي براي تشخيص کاستي هاي عمده در فرآيندها، عمليات يا ساختار داده ها
- انجام مراحل کاري عمده (مايل استون ها): مطالعه، طراحي، تست، تنظيم، اجرا
نحوه اجراي مديريت قراردادها، برمبناي اهداف مشتري، محدوده پروژه، پيچيدگي راه حل، ميزان درگيري فروشندگان، و فشارهاي بالقوه در مورد بودجه ها، از موردي به مورد ديگر متفاوت مي باشد.
|
انواع الگوهاي مديريتي سازمان ها |
سازمان ها براساس رابطه با محيط و ويژگي هاي ساختاري خود، داراي الگوهاي مديريتي متفاوتي هستند. دو عامل اصلي تعيين کننده اين تنوع مديريتي عبارتند از:
- کانون توجه مديريت سازمان که ممکن است "درون" و يا "بيرون" سازمان باشد.
- ساختار سازمان که مي تواند مبتني بر "انعطاف پذيري" ويا "اِعمال کنترل از بالا" باشد.
ترکيب اين دو عامل، چهار الگو براي اداره سازمان ها به دست مي دهد:
- الگوي سيستم هاي باز:
سازمانهايي که با محيط متحول و شرايط غيرقابل کنترل سر و کار بيشتري دارند، معمولاً بر مبناي اين الگو اداره مي شوند.
- الگوي هدف منطقي:
اين الگو معمولاً در سازمان هايي به کار گرفته مي شود که با آنکه با محيط بيرون سر و کار دارند، اما روش فعاليت ها ازقبل تعريف شده و کنترل شده است.
- الگوي فرآيند داخلي:
معمولاً سازمان هايي که فعاليت هاي روتين عملياتي انجام مي دهند و وضعيت خود را در محيط به خوبي تثبيت کرده اند، با اين الگو اداره مي شوند.
- الگوي روابط انساني:
غالباً سازمانهاي داراي تکنولوژي پيچيده و يا نيروي انساني متخصص، از اين الگو بهره مي برند.
نکته قابل توجه آن است که هيچ سازماني دقيقاً بر يکي از الگوهاي فوق منطبق نمي گردد. هر سازمان در نقطه اي از طيف حاصل از ترکيب اين الگوها قرار مي گيرد. بنابراين مديران
سازمان هاي مختلف بايد نقش هاي متفاوتي ايفا نمايند. از اين رو لازم است علاوه بر مهارت هاي کلي مديريتي، قابليت هاي متناسب با نقش خود در سازمان مربوطه را نيز دارا باشند.
|
ديسيپلين هاي مديريت پروژه |
اگر با رويکرد فازبندي به مديريت پروژه نگاه کنيم، يکي از جنبه هاي مهم آن، ديسيپلين هاي مختلف مديريت پروژه است. يک راننده مسابقات اتومبيل راني را درنظر بگيريد. او براي شرکت
در مسابقه بايد کارهايي را به ترتيب انجام دهد؛ مثلاً او تنها زماني مي تواند به اتومبيل خود سوار شود که چرخ ها، موتور و ساير قسمت هاي آن را بررسي کرده باشد. در طي مسابقه نيز اگر هنگام
رسيدن به پيچ هاي مسير، فرمان را به موقع نگرداند و يا فشار کافي بر پدال ترمز وارد نکند، مسابقه را از دست خواهد داد.
او براي رسيدن به موفقيت، به تبحر کافي در ديسيپلين هاي مختلف رانندگي، مانند دورزدن، دنده عوض کردن، و ... نياز دارد.
مديران پروژه نيز بايد در ديسيپلين هاي مختلف مديريت پروژه مهارت داشته باشند. اين ديسيپلين ها عبارتند از:
- مديريت ذي نفعان پروژه
- مديريت ريسک
- مديريت وقايع پيش بيني نشده
- مديريت منابع
- مديريت فعاليت ها
- مديريت کيفيت
- کنترل تغييرات پروژه
- مديريت تيم پروژه
اين ديسيپلين ها بايد در فازهاي مختلف پروژه به درجات متفاوت، مورد استفاده قرار گيرند. يک مدير پروژه ماهر لازم است بداند که چه موقع و به چه ميزان بايد هر يک از ديسيپلين هاي فوق را اِعمال نمايد.
|
تشکيل تيم پروژه |
تشکيل تيم پروژه به ايجاد و نگهداري حداکثر حس همکاري بين افراد، انگيزه کار تيمي، و همبستگي نياز دارد. داشتن يک فرآيند عملي مناسب، مي تواند تفاوت بين موفقيت و شکست شما را رقم بزند.
اگر در ابتداي پروژه، خصوصاً هنگامي که تيم پروژه از افرادي تشکيل شود که با يکديگر آشنايي ندارند، سرمايه گذاري درستي بر روي تشکيل تيم انجام گردد، نتايج زير را در پي خواهد داشت:
- ناسازگاري و هرج و مرج، به حداقل خواهد رسيد.
- افراد، با انگيزه و نشاط بيشتري وظايف خود را انجام خواهند داد.
- مسائل و مشکلات، سريعتر حل خواهند شد.
- پروژه زودتر به پايان خواهد رسيد.
پس سعي کنيد تيم خود را بر پايه اي درست تشکيل دهيد و در تمامي طول پروژه، در حفظ و توسعه همبستگي ميان افراد تيم بکوشيد.
|
مغزهاي بزرگ، درخصوص
ايده ها صحبت مي کنند؛
مغزهاي متوسط، درمورد
حوادث بحث مي کنند؛
مغزهاي کوچک، درباره
مردم سخن می گويند.
|
